• Julie de Kinderen

Als lichtwerker afgedaald uit de bron.

Bijgewerkt: 8 jan 2019


Uit mijn hart ben ik geboren ontsprongen aan de bron leefde ik in speelsheid, vreugde en harmonie tot er op één dag gemeld werd dat de poorten zouden sluiten onze koninkrijk was in gevaar er dreigde iets mis te lopen en hier was je klaar.



Ik kreek de boodschap om mijn plan weer te herstellen, de map voor het hervinden van mijn ware thuis. En puzzelstuk per puzzelstuk kreeg ik ze weer helemaal bij elkaar. Daar had ik mijn map weer in de hand, nu wist ik de weg weer naar huis.

Moedig en krachtig besloot ik het pad te nemen door het donkere woud in de verte lag mijn thuis, steeds heb ik geweten daar ga ik weer heen, mijn kompas nooit verloren, die richting ken ik in mijn ziel.

Maar voor nu moest ik vergeten voor nu had ik een taak, een missie te doen.

Maar waar moest ik beginnen? Mijn hart verdween steeds meer. Een leegte overviel mijn hart en ziel.

Ik kon me niets meer herinneren. Mijn liefde bleef ik houden maar waar moest ik toch heen?

Ver over de heuvels, doorheen dalen bergen en rivieren, ooit moest ik er zijn. Maar waar was ik ook alweer naar op zoek? Wat kwam ik ook alweer schenken?

Steeds meer voelde ik me verloren, steeds meer ging ik gewoon maar doen.

Verloren en weggelopen, verbannen en vermoord, geslagen en verdronken en steeds opnieuw weer op dat pad. De krachten werden mij ontnomen het werd grijs en donker in mijn hart. Ik was mijn thuis verloren. Ik wist niet meer wat ik kwam doen. Steeds opnieuw in datzelfde rat.


Tot mijn licht weer ging schijnen, ik was als kleine meisje op zoek naar een ware schat. Ik wist dat ze bestond, ja heel echt!! Alleen moest ik mijn plan nog maken. En ooit op een dag zou ik ze vinden. Natuurlijk werd ik niet geloofd, de grote mensen luisteren niet naar de kinderen hier op deze Aarde.

Gelukkig vond ik ze stom! En deed ik lekker toch mijn eigen ding. Eigen WIJS ging ik het me in dit leven her inneren. Want ja, dat heb ik zo beslist. Ik dit leven zou ik mijn hart en ziel weer horen roepen.

Eindelijk weet ik de weg weer terug naar huis!!


Ik kreek de boodschap om mijn plan weer te herstellen, de map voor het hervinden van mijn ware thuis. En puzzelstuk per puzzelstuk kreeg ik ze weer helemaal bij elkaar. Daar had ik mijn map weer in de hand, nu wist ik de weg weer naar huis.


Angst overviel me want ik wist niet of ik nog wel welkom was! Een grote paniek overviel me want ik had het toch niet goed gedaan? Ik had mijn taak mischien helemaal niet goed volbracht? Zouden ze me nog herkennen en zou het niet al te laat zijn? En had ik hen niet kwaad gemaakt, want ik heb mischien te veel schade aangericht. Die angst ontnam me de moed om weer terug te gaan. Ik ging nog liever mijzelf wat klein maken en ontkennen dan terug te gaan naar huis.


Tot ik op een dag mijn Moeder hoorde roepen, ze riep me dicht bij haar. Ze had op mij gewacht en eindelijk was ik daar. Hier is het veilig, ik was welkom en iedereen was benieuwd om me weer te zien. Ik had het werkelijk overleeft! En wat nog beter, ze zijn blij en het is feest!

Ik kan het nog niet helemaal geloven, en tranen mogen rollen, van het vele verdriet en pijn dat het me heeft gedaan.

Maar ik weet de weg weer en ik weet mijn missie en ik weet weer wat ik hier kwam doen.

Ik ben veilig voor altijd!


In Liefde, Julie


Art : "overture" by Ilya Kisaradov aka ezorenier

8 keer bekeken

Alles wat ik aan kan bieden ben ik zelf,. Dit doordat ik jou werkelijk kan ontmoeten en hierdoor iets aanraak wat wezenlijk is. 

Ergens wekt dit ook in jou, die droom, die nooit verloren is gegaan. 

CONTACT

0032 (0)475 24 56 51

0031 (0)657 95 72 71

 

Hondsberg 55

2980 Essen 

België

Julie@innerseed.be

ALGEMENE VOORWAARDEN

Lees hier de algemene voorwaarden en privacy verklaring.